پناهجوی افغان به اتهام حمله مرگبار در مونیخ به حبس ابد محکوم شد

دادگاهی در آلمان پناهجوی افغان را به اتهام حمله مرگبار به راهپیمایی اتحادیه کارگری در مونیخ به حبس ابد محکوم کرد. دادستانی فدرال آلمان این حمله را «با انگیزه مذهبی» توصیف کرده است. مقام‌های آلمانی می‌گویند مدرکی دال بر ارتباط این مرد ۲۵ ساله با یک گروه تروریستی پیدا نشده است.
این حمله در ۲۵ بهمن ۱۴۰۳ (۱۳ فوریه ۲۰۲۵)، چند روز پیش از برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ، انجام شد. فرهاد ن. با یک خودروی مینی‌کوپر به میان تجمعی که اتحادیه کارگری «وردی» برگزار کرده بود، رفت.
در این حمله حفصه، دختر دو ساله و امل مادر ۳۷ ساله او، به‌شدت زخمی شدند و بعداً در بیمارستان جان باختند. ۴۴ نفر دیگر نیز زخمی شدند که جراحات شماری از آن‌ها شدید بود.
قاضی پرونده محل حمله را «صحنه‌ای پر از ویرانی» توصیف کرد. دادستان‌ها نیز گفتند نحوه انجام حمله نشان می‌دهد هدف متهم «گرفتن جان انسان‌ها» بوده است. اولاف شولتس، صدراعظم وقت آلمان پس از حمله خواستار اخراج عامل آن از این کشور شده بود.
این حمله در جریان جنگ غزه انجام شد. قاضی در توضیح حکم گفت فرهاد ن. در واکنش به شرایط کشورهای مسلمان قصد داشته افرادی را به‌طور تصادفی در آلمان هدف قرار دهد و بکشد.
به گفته قاضی، متهم می‌خواسته با این حمله کاری انجام دهد که از نظر خودش «مورد رضایت خدا» باشد و به خود و خانواده‌اش ثابت کند «مسلمان خوبی» است.
دادستانی نیز گفته است فرهاد ن. از روی «خشم، ناامیدی و تلخ‌کامی» دست به این حمله زده و کسانی را کشته و مجروح کرده که هیچ نقشی در شکل‌گیری این احساسات نداشتند.
فرهاد ن. در افغانستان متولد شده و در سال ۲۰۱۶ زمانی که نوجوان بود، به آلمان رفت. درخواست پناهندگی او رد شده بود اما اجازه داشت در این کشور بماند و پیش از حمله به‌عنوان نیروی امنیتی کار می‌کرد.
در آغاز محاکمه، حدود ۱۱ ماه پس از حمله، رفتار و شخصیت او نیز مورد توجه قرار گرفت. در دادگاه گفته شد که او پیش از گرایش به افراط‌گرایی، بدنسازی می‌کرد و در میان زنان جوان محبوب بود. او در پیامی به یکی از دوستانش نوشته بود که توجه و هیاهوی اطرافش برایش بیش از حد شده است.
وکلای مدافع او در جریان محاکمه خواستار انتقال موکلشان به بیمارستان روان‌پزشکی شده بودند. آن‌ها گفتند او نشانه‌هایی از نوعی اسکیزوفرنی داشته که می‌تواند به رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی منجر شود.
دادستانی اما گفت او از روی «خشم، سرخوردگی و تلخ‌کامی» دست به این حمله زده و افرادی را هدف قرار داده که هیچ نقشی در شرایط روحی و ذهنی او نداشته‌اند.